Böyle bir anne babayız...

1 Mart 2010 Pazartesi

Böyle bir anne babayız...

"Bir daha anne olsam..." diye başlayan bir cümleye "hiçbir şeyi değiştirmem" ile devam etmek istiyorum.

İsteyerek anne-baba olduk, ama bunu kendimize bir görev, zorunluluk haline getirmedik...

Mutlu, huzurlu ve güzel bir hamilelik geçirdim. Sıkıntılarımız olmadı mı? Elbette oldu, ama bunları baştan kabullenerek ve kendi rızamızla başlamıştık, sızlanmaya, şikayete gerek yoktu çünkü ailemizin en küçük bireyi aramıza katılmak için kendini hazırlıyordu. Güzel olmaya özen gösterdin, moralimi yüksek tuttum, hamileliğimle çok ama çok eğlendim. Hayallerim vardı hamileliğimle ilgili onları yapabildim, minik bikinimi giydim, karnımı gere gere denize girdim...Onaylayanlarda oldu, onaylamayanlarda ama bu belki de benim tek hamilelik sürecimdi ve kimseyi önemsemedik eşimle...

Hep kendi kendimize halletmeye çalıştık herşeyimizi, kendimize yettik, daha çok bağlandık. Bir bebeğin aileyi nasıl da birbirine kenetlediğine, hayaller kurdurduğuna hayretlerle tanık oldum.

Doğum anında bile hep dilediğimi yaptım, çok gülerek ve şaşkınlıkla doğuma gittik. Tüm bu süreçte yaptığım her şeyi çok isteyerek gönüllü yaptım. Hamilelik sürecinde annenin psikoljisinin bebeğe etkisi tartışılmaz. Anne ne kadar mutluysa, huzurluysa bebek de bir o kadar mutlu ve huzurlu oluyor. Sanırım bütün bunların etkisidir ki oğlum da rahat ve mutlu bir bebek olarak dünyaya geldi.

İlk günden itibaren beden sağlığına elbette çok önem verdik ancak ruh sağlığını ön planda tuttuk. Çünkü mutlu ve rahat bir bebek bedensel ihtiyaçlarını da daha kolay ifade ediyor, anlatıyor ve bu konuda fazladan bir çaba harcamaya gerek duyulmuyor.

Bir bebek sahibi olmaya karar verdiğimiz o ilk günden bu zamana geçen süreçte yaptığımız herşey için "iyi ki yapmışız" diye düşünüyorum. Eğer ki başka çocuklarımız olursa biz yine aynı şekilde, bildiğimiz ve deneyimlediğimiz gibi büyütürüz.

İlk bebekden sonra daha mı kolay olur bilemiyorum ancak değişik olacağı kesin, başka bir bireyle, başka bir karakterle tanışıyor oluruz, ancak ruhsal ve bedensel verdiklerimiz, verebileceklerimiz değişmez. Biz böyle biliyoruz, böyle bir anne-babayız...