Yavrumun karga olduğunu biliyorum...

1 Şubat 2010 Pazartesi

Yavrumun karga olduğunu biliyorum...

Bu haftaki konumuz "Kargaya yavrusu kuzgun görünürmüş"...

Konumuzu alınca ne yazacağımı bilemedim, tıkandım çünkü ben yavrumun karga olduğunu biliyorum...Ne yapacağız şimdi, ne yazarım dedim, evet bu konuya uygun değilim dedim içimden.

Huyunu suyunu biliyorum, onu tanıyorum, hafif utangaçtır, nazlıdır biraz, çevremde bazı anneler “acaba ileride zorlanır mı” diye düşünüyorlar. Cevabım şu;

Olabilir, zorlanabilir ama zorlanmaya da bilir, hayat böyle bir şey işte, insanlar böyle, hiç birimiz bir diğerine benzemiyoruz, kendi seçimlerimiz, tercihlerimiz var. Böyle bakınca , oğlumun kendisi gibi olmasını seviyorum. Hafif nazlı hali hoşuma gidiyor. Bizi eleştiren dostlara verebileceğim bir cevap bulamıyorum, susuyorum, savunamam çünkü yanlış olduğunu düşünmüyorum, anlatamam çünkü neden utangaç bilemiyorum, en önemlisi de oğlum böyle bir karakter işte söylenecek fazla bir şey yok...

Ona bakınca bir kuzgun değil eğrisiyle, doğrusuyla bir “karga” görüyorum...Huylarını biliyorum, kimine göre doğru, kimine göre yanlış gelecek huylar, ben ise bunları “oğlum” olarak görüyorum. Oğlumu “o” yapan şeyler, karakter...Oğlumu olmasını istediğim şekilde değil de olduğu gibi görebilen ve kabul eden bir anneyim. Hayatta hiçbir şeyin standartı yokken bu minik insanları bir kalıba sokmaya çalışmak, sırf anne babasıyız diye bu hakkın bizde olduğunu düşünmek yanlış geliyor bana...

Ben mükemmel değil, mutlu bir çocuk istiyorum. Geleceği ile ilgili yakın zamanlı planlar yapıyoruz, seçimleri oğlumuza bırakarak ve alternatifler sunarak istediğini yapması konusunda teşvik etmeye çalışıyoruz.

Ve şunu söylemek istiyorum “benim gibi bir kargaya, yavrusu da gayet karga görünüyor”
Herkese sevgiler